Welke hond past bij mij?

Er is waarschijnlijk lang over nagedacht, want de aanschaf van een hond is een hele verantwoordelijkheid. En nadat alle voors en tegens op papier zijn gezet, is de kogel door de kerk. HOERA! Er komt een viervoeter in huis

Karakter

De keuze voor een bepaald ras is altijd erg persoonlijk. Niet alleen de uiterlijke kenmerken maar ook het karakter van een hond verschilt per ras. Belangrijk om jezelf altijd af te vragen: past het karakter van deze hond bij mij?

Een keuze maken op basis van ervaring van anderen is onverstandig. Ook een hond die er op televisie erg leuk uitziet, kan in de praktijk wel eens tegenvallen. Een Sint Bernhard-hond aanschaffen als je op een flat of in een appartement woont omdat Beethoven op televisie zo aandoenlijk was, zullen we altijd afraden!

Thuissituatie

Ook de thuissituatie van de eigenaar of het gezin is bepalend:

  • Zijn eigenaren lang van huis voor werk of andere verplichtingen?
  • Zijn er (jonge) kinderen in het gezin of komen er kinderen in de toekomst?
  • Zijn er andere dieren in huis waar rekening mee gehouden moet worden?
  • Komt er in de familie een allergie voor?

Wij kunnen u helpen kiezen

De ervaringen van de medewerkers van Dierenkliniek Lieshout kunnen u op weg helpen met het maken van een juiste ras keuze. Ook andere belangrijke zaken zoals het sociaal opgroeien van een hond, reu of teef, de keuze voor een pup of volwassen exemplaar, het volgen van een puppy-cursus en wel of niet een uitlaatservice in de arm nemen, worden in een gedegen advies meegenomen.

  • 19.2

Het schoonhouden van het gebit van uw huisdier, waarom en hoe?

Een goed gebit en een goed gewicht is het behoud van uw huisdier. Tandsteen kan op verschillende manieren problemen veroorzaken.

Het geeft bijna altijd een (soms blijvende) ontsteking van het slijmvlies van de bek. Door terugtrekken van het tandvlees komen tanden en/of kiezen vaak los te staan.

Stank uit een bek met tandplaque wordt veroorzaakt door bacteriën, die in tandplaque en tandsteen groeien. Dit is voor uw eigen gezondheid niet ongevaarlijk, u ademt die bacteriën namelijk ook in.

Verder verspreiden zich vanuit de ontstoken bek steeds bacteriën via de bloedbaan in het lichaam van hond en kat. Deze bacteriën veroorzaken ontstekingen in nieren en op hartkleppen. Op latere leeftijd kan dit resulteren in blijvend hartletsel (lekkende hartkleppen) en nierinsufficiëntie (verbindweefseling van de nieren).

Tanden poetsen.
Tanden poetsen kunt u met een tandenborstel of een grofvezelig gaasje doen. Gaasjes zijn minder hard dan borstels, dieren accepteren gaasjes dan ook beter dan borstels. Tandenborstels en gaasjes kunnen zowel bij honden als bij katten gebruikt worden. De gebitselementen worden mechanisch gereinigd. Het is aan te raden tanden en kiezen minimaal een keer per twee dagen te poetsen gedurende twee à drie minuten, elke dag is echter beter. Vooral de buitenkant van de tanden en kiezen is belangrijk. Dit voorkomt tandplaque en de daarbij behorende slechte adem. Voor dieren die niet aan poetsen gewend zijn, is geleidelijke gewenning het beste.  Belangrijk is om tijdens dat gewenningsproces het tanden poetsen te koppelen aan een beloning, zoals uitlaten of spelen na het poetsen. Leg naast het poetsmateriaal de riem, bal of kauwstokje klaar zodat het dier het een met het ander gaat associëren.

Als u met een borstel poetst, kunt u tandpasta gebruiken. Wij hebben op de kliniek speciale tandpasta met smaakje. De enzymen hierin zorgen voor een betere reiniging en de smaak maakt dat uw dier het poetsen aangenamer gaat vinden. Met een gaasje kunt u ook Hexarinse gebruiken; dit in een antibacteriële vloeistof met een geurstof; uw huisdier krijgt dan een frisse adem.

Verder kunt u Aquadyl mondwater gebruiken. Deze vloeistof voegt u toe aan het drinkwater; het geeft uw dier een frisse adem, omdat het bacteriën doodt en voorkomt enigszins de aanzet van tandplaque. De meeste huisdieren vinden het lekker. Tenslotte hebben we erg goede ervaringen met Bucco-fresh, een poeder voor over het voer dat ontstaan van tandplaque tegen gaat en bestaand tandsteen zachter maakt, waardoor het beter weg gepoetst kan worden. Veel mensen geven, aangemoedigd door de TV-reclame, graag een kauwstaafje. Deze werken alleen als de hond er tenminste 5 minuten mee zoet is en bevatten vaak veel calorieën. Onze ervaring is dat geen enkel middel 100% de aanzet van tandplaque voorkomt. De samenstelling van het speeksel speelt een belangrijke rol in het aanzetten van tandplaque. Mechanisch reinigen (poetsen) werkt het beste, maar kan door verschillende dingen ondersteund worden.

Om een dier langzaam te laten wennen aan tanden poetsen, kunt u de volgende stappen doorlopen.

Hierbij is het belangrijk om pas naar stap 2 te gaan, als stap 1 zonder protest geaccepteerd wordt en alle stappen te blijven herhalen.

  1. Strijk aan de buitenkant van de mondholte met de vinger over de wangen. Dit strijken moet gebeuren ter hoogte van de achterste kiezen. Hierdoor worden de speekselklieren geactiveerd, waardoor er speeksel vrijkomt in de mondholte. Dit speeksel zorgt mede voor de reiniging van de gebitselementen.
  2. Onderzoek de mondholte. Begin met het optillen van de bovenlip gedurende enkele seconden. Beloon het dier daarna direct. Voer langzaam maar zeker de onderzoekstijd op en breid de inspectie van de mondholte uit.
  3. Wrijf aan de binnenkant van de mondholte met de vingers over de buitenzijde van de achterste kiezen.
  4. Wrijf aan de binnenkant van de mondholte met een vochtig gemaakt gaasje over de buitenkant van de kiezen.
  5. Poets met een tandenborstel of grof vezelig gaasje de wangkant van de gebitselementen. In het begin mag de bek nog gesloten blijven.
  6. Poets met een tandenborstel of grof vezelig gaasje alle vlakken van de gebitselementen. Als het nodig is om de tongzijde van de elementen te poetsen, dan kan daarvoor de bek worden geopend. Denk eraan om het dier altijd direct na het poetsen te belonen.
  7. Houd de borstel of het gaasje tijdens het poetsen onder een hoek van 45º op de tanden- en kiezenrij en maak rondgaande bewegingen, ook langs het tandvlees. Het poetsen kan gebeuren alleen met water, met speciale tandpasta, Vet Aquadyl of met Hexarinse spoelmiddel. Deze middelen bestrijden bacterien in de mondholte. In combinatie met het mechanisch effect van het poetsen bestrijdt u zo het ontstaan van tandplaque en andere gebits- en tandvleesaandoeningen.

Speciaal dieet en kauwmaterialen.
Kong kauwstaaf geeft speelplezier en draagt bij aan een schonere en frissere mond.

Speciale dieetvoeding en gebitsverzorgende kauwproducten kunnen ook een belangrijke bijdrage leveren aan het gezond houden van het gebit. Voor meer informatie over dit onderwerp kunt u zich wenden tot dierenarts en assistentes.

Als het gebit van uw huisdier door ons gereinigd is, krijgt u na een maand automatisch een oproep voor een gratis gebitscontrole. U mag echter ook altijd zelf een afspraak maken voor een gratis controle en/of hulp bij het poetsen. Wij helpen u graag. 

  • 19.2

Hond in blijde verwachting?

Wij geven tips voor trotse baasjes. Voor, tijdens en na de bevalling. De nachtmerrie voor elke fokker is dat het geboorteproces niet op gang komt, terwijl je het niet in de gaten hebt.

Bevalling met problemen

De meeste bevallingen bij een teef gaan probleemloos. Maar je hebt een groot probleem als de pups klaar zijn en de geboorteweg helemaal open is, maar uw teef geen weeën krijgt. Je ziet dan niet dat de pups geboren zouden moeten worden. De placenta’s laten los en de pups sterven in de baarmoeder ten gevolge van zuurstoftekort. Dit komt gelukkig maar heel zelden voor en is te voorkomen door het tweemaal daags temperaturen van uw hoogzwangere teef.

Oorzaken uitblijven weeën

In het geval van weeënzwakte of als de eerste pup heel groot is of dwars voor de bekkeningang ligt, komen de weeën niet op gang. Er komt dan namelijk geen pup in de geboorteweg en persweeën zijn een reflex op de prikkeling in de geboorteweg door de pup die bezig is geboren te worden.

Tijdstip geboorte bepalen

Het is dus belangrijk om ruim van tevoren te weten dat het geboorteproces er aan zit te komen. En dit weet je door vanaf dag 55 van de zwangerschap uw teef elke dag tweemaal te temperaturen. Zakt de lichaamstemperatuur 1 – 2 graden tot 37,0 – 36,5 graden, dan is dit een sterke aanwijzing dat de geboorte binnen 12 – 24 uur op gang komt. Meestal verandert het gedrag van uw teef dan: ze wordt onrustiger.

Het beste moment om de temperatuur op te nemen is minimaal een half uur voor het uitlaten of voor het eten geven, het beste elke dag op hetzelfde tijdstip. Door de opwinding van uw teef rond het uitlaten of rond het eten, gaat de temperatuur wat omhoog. Dit kan een verlaging van de temperatuur, veroorzaakt door de naderende bevalling, maskeren. Met andere woorden: je mist dan de temperatuurdaling.

Wanneer belt u de dierenarts?

Ons advies is: bel onze kliniek als de temperatuurdaling er is. Wij begeleiden u dan verder.

Waar u rekening mee moet houden
Bevruchting

Het optimale moment om uw teef naar de reu te brengen, is wanneer de eitjes vrijkomen uit de eierstokken. Om dit moment te kunnen vaststellen, meten wij in onze kliniek het progesterongehalte in het bloed van uw teef. Deze test houdt voor u in dat u met uw teef 7 tot 9 dagen na de start van de bloederig uitvloeiing tijdens de loopsheid naar onze kliniek komt. We nemen dan elke twee dagen bloed af en bepalen daarin de concentratie van het hormoon progesteron. Als deze concentratie tot 12 of hoger is gestegen, is het juiste tijdstip aangebroken.

Tegenzin?

Soms wil een teef zich niet door de reu laten dekken. Dit kan gebeuren omdat de teef zenuwachtig is of omdat de teef de reu absoluut niet leuk vindt. Wat u dan niet moet doen is uw teef vasthouden om zo de reu toch te laten dekken. Dit maakt uw teef nog angstiger, wat niet bevorderlijk is voor het innestelen van de eitjes. Ook zal uw teef zich de volgende loopsheid nog meer verzetten. Het is beter om een dierenarts te bellen om kunstmatige inseminatie te laten doen. Onze ervaringen met kunstmatige inseminatie zijn ronduit goed.

Zwanger

Daarna rijst de vraag: is mijn hond zwanger of niet? Enkele aanwijzingen zijn het opzwellen van de tepels en de melkklieren en het iets dikker worden van de buik, net voor de knie. Wilt u echt zekerheid, dan kunt u in onze kliniek een echo laten maken. Dat kan al vanaf 3 weken zwangerschap, maar verstandiger is het om te wachten tot 4 weken. Na 5 weken ziet u al echt alle onderdelen van de pup, bijvoorbeeld het hartje. Wilt u de beelden zelf hebben, dan kan dat. We kunnen deze naar u opsturen.

Aantal pups

Precies tellen hoeveel pups er in de baarmoeder van uw teef zitten lukt met een echo niet. Dit gaat beter met behulp van een röntgenfoto. Vanaf dag 49 – 50 van de zwangerschap gaan de botjes van de pups verkalken. Ons advies is vanaf dag 53 een röntgenfoto te laten maken. De pups zijn dan zichtbaar op de röntgenfoto en kunnen we ze tellen. Tenminste, als het er niet teveel zijn, want dan is ook het tellen op een röntgenfoto soms lastig.

Vaccineren zwangere teef

Infecties met het Herpes virus kunnen bij de pups sterfte veroorzaken. De jaarlijkse cocktail geeft geen bescherming tegen dit virus. Het is verstandig uw teef te laten vaccineren tegen deze ziekte. Het betreft een dubbele injectie: de eerste injectie tijdens de loopsheid of tussen de 7 en 10 dagen na de dekdatum. De tweede 1 tot 2 weken voor de vermoedelijke werpdatum. Indien u uw teef elk jaar de jaarlijkse cocktail laat geven, hoeft u geen andere vaccinatie te laten doen. Het is te overwegen, als de infectiedruk hoog is, om 3 tot 4 weken voor de verwachte werpdatum een extra vaccinatie tegen Parvo te laten geven.

Werpkist

Het is belangrijk dat uw teef bevalt op een plaats waar ze zich happy voelt. Zorg dat de werpkist vooral niet te klein is: uw teef moet zich er vrij in kunnen bewegen. Midden in de keuken of huiskamer is een mooie plek om een werpkist te plaatsen. Aan de binnenkant van de zijkanten van de werpkist dient horizontaal een lat bevestigd te zijn. Zo hoog van de grond en zover van de zijkant gemonteerd, dat er gemakkelijk een pup onder kan, zodat de moederhond niet bovenop de pup kan gaan liggen.

De bodem van de werpkist dient bedekt te zijn met kortpolig tapijt; dit geeft de pups houvast tijdens het drinken bij de moeder. Ten tijde van de geboorte kunt u de bodem bedekken met kranten of iets dergelijks wat het vruchtwater opneemt; zo blijft het nest droog. De kranten wel vaak verversen.

Temperatuur nest

Een warmtelamp boven de pups is prima, maar u moet niet overdrijven. Wij zien vaak dat een te warm afgestelde lamp problemen veroorzaakt. Als de moeder het namelijk te warm krijgt, wordt ze onrustig en begint ze overmatig te hijgen. Het geboorteproces wordt geremd en de teef geeft minder melk. Hierdoor gebeurt het vaak genoeg dat pups te weinig melk kunnen opnemen. Realiseert u zich dat de moederhond op zich al een warmtebron van 38 – 39 graden is, waar de pups lekker tegenaan liggen.

Koude omgeving

Verder is het belangrijk dat als u een werpkist in een koude omgeving heeft staan, bijvoorbeeld in de winter in een onverwarmd schuurtje of onverwarmde garage, u de zijkanten van de kist hoog genoeg maakt. De bovenkant dient dan afgedekt te zijn, met bijvoorbeeld een plank, om de warmte binnen te houden. Verder moet er voor het gat in de zijwand van de werpkist, waardoor de moederhond naar binnen en naar buiten gaat, een doek of deken hangen. Dit om tocht in het nest te voorkomen. Door deze fout hebben wij al vaak longontsteking bij pups gezien.

Bijvoeren moeder

De laatste twee weken van de zwangerschap groeien de pups erg hard. Om er voor te zorgen, dat de moederhond voldoende voeding binnenkrijgt, kunt u deze twee laatste weken puppyvoer verstrekken. Vooral bij grote nesten gebeurt het wel eens dat de moederhond in die periode wat vermagert. Vraag uw dierenarts of de voedingstoestand van de moederhond voldoende is.

Belangrijk tijdens bevalling

Het allerbelangrijkste tijdens de bevalling: blijf zelf rustig! Als u zelf onrustig wordt, wordt de moederhond dat ook en dat is niet bevorderlijk voor het goede verloop van de bevalling. Ga tijdens de bevalling enkele keren met de moeder naar buiten om haar te laten plassen. Ook dit bevordert het geboorteproces

Ontwormen en inenten moeder

De dag van bevallen of de dag erna dient de moeder ontwormd te worden. Dit voorkomt een erge wormbesmetting bij de pups. Het beste kunt u tabletten van een goed merk gebruiken. Bovendien is het te overwegen om de moeder na de bevalling door de dierenarts te laten spuiten met een antibioticum; dit zou baarmoederontsteking voorkomen. Realiseer u wel dat antibiotica ook negatieve effecten hebben. Antibiotica is schadelijk voor de goede bacterieflora in de darm en schadelijk voor de goede bacteriën rond de tepels van de teef. Deze bacteriën zijn erg belangrijk omdat ze de darmen van de pups gaan bevolken. Ons advies is geen antibiotica spuiten. Standaard een injectie met oxytocine na de geboorte, het medicijn om de baarmoeder samen te laten trekken, kan wel nuttig zijn. Zeker als er namelijk per abuis nog een pup in de moeder is achtergebleven. Ons advies is als u denkt dat de laatste pup geboren is dit door ons te laten checken door het maken van een röntgenfoto.

Opfokken pups

Elke dag op ongeveer het zelfde tijdstip wegen en noteren van het gewicht, is de enige manier om de groei van de pups te kunnen volgen. Als de groei achterblijft of de gewichten teruglopen, dan is dit een teken dat er iets aan de hand is. Realiseert u zich wel dat pups soms wat harder en soms wat minder hard groeien. Gezonde pups liggen rustig op hun zij met een gevulde buik te slapen. Als moeder of de pups steeds onrustig blijven dan is er iets niet goed. Door pups te voorzien van een gekleurd sierlintje om de nek, kunt u ze afzonderlijk herkennen. Als alles goed gaat is na een week het gewicht al flink toegenomen.

Ontwormen en eerste inenting pups

Ontwormen van de moeder net na de geboorte voorkomt al een sterke worminfectie bij de pups. De pups zelf op de leeftijd van 2, 4 en 6 weken met Banminth wormpasta behandelen. U smeert die pasta met uw vinger tegen het gehemelte van de pup. Banminth pasta is een prima ontwormingsmiddel voor pups. Op 6 weken krijgen de pups de puppy-enting: een vaccinatie tegen hondenziekte en Parvo.

Bijvoeren pups

Als de pups onvoldoende melk krijgen of moederloos zijn moeten ze bijgevoerd worden. Het beste kan dit, vooral de eerste week, met kant en klare Esbilac puppymelk uit blik. Deze melk is goed en gemakkelijk in gebruik. Warm de Esbilac melk ‘au bain marie’ op: dat wil zeggen melk in een drinkglas doen en dit drinkglas in een bakje met warm water zetten. Nooit melk in een pannetje of in de magnetron opwarmen want dat beschadigt belangrijke eiwitten in de melk.

TIP: verdeel de inhoud van het blik in porties melk die u per keer nodig heeft. Vries deze porties in en ontdooi elke dag de hoeveelheid die u die dag nodig heeft. Zo voorkomt u dat de melk bederft in het geval u maar weinig melk per dag nodig heeft.

Een alternatief is om zelf melk aan te maken met melkpoeder. Houd precies de watertemperatuur en de mengverhouding poeder/water aan die de fabrikant aangeeft, anders is er kans op diarree bij de pups. Laat de melk afkoelen tot 37 – 38 graden. Esbilac puppymelk uit blik is altijd van betere kwaliteit dan zelf aangemaakte puppymelk. Verder is het belangrijk om de kunstmelk pas aan de pups te geven nadat ze gedronken hebben bij de moeder. Geef in principe zoveel als de pups lusten.

Na elke voeding de buik en anus masseren om de pup te laten poepen. Voer de pups in het begin 8 keer per dag, later afbouwend naar 4 keer per dag. Op 3 weken leeftijd langzaam omschakelen naar pap of geweekte puppybrokjes op een schaaltje. Een pup die wat achterblijft, kunt u altijd bijvoeren met Nutrigel, voedingspasta in een tube.

N.B. Als u pups gaat bijvoeren, raadpleeg dan eerst uw dierenarts!

  • 19.6

Vachtverzorging

Vachtverharing

Allereerst een beknopte uitleg over vachtverharing in normale omstandigheden. Dan hebben honden in één jaar twee ruiperiodes: in het voorjaar en in het najaar. Zij hebben dus een winter- en een zomervacht. 

Honden zijn huisdieren en het woord zegt het al: ze leven vaak in huis, waar zowel in de winter als in de zomer meestal een aangename en constante temperatuur is. Dit heeft tot gevolg dat de verharing kan veranderen, uw hond het hele jaar door overmatig kan gaan verharen, vaak wel met een ‘rui-piek’ in het voorjaar en in het najaar. 

Verschil in vachten

Tegenwoordig zijn er veel verschillende rashonden en daarmee ook verschillende vachtsoorten, welke ook een verschillende benadering nodig hebben. Vraag meer informatie bij uw trimmer of rasvereniging, zij kunnen u rasgebonden advies geven. Normale verharing veroorzaakt nooit kale plekken, laat deze dus altijd nakijken door de dierenarts. 

Tips

Voor een gezonde vacht 

  • Kwalitatief goede voeding verbetert de gezondheid van de vacht. 
  • Dit eventueel in combinatie met een supplement ter ondersteuning. 
  • Regelmatig goed borstelen; zie hiervoor ook de tips voor het borstelen van uw hond. Uitzonderingen hierop zijn natuurlijk b.v. de Puli en andere vergelijkbare vachtsoorten. 
  • Regelmatig controleren op vlooien, teken en andere parasieten. 
  • Regelmatig controleren op plekjes en bijzonderheden en ga bij twijfel naar de dierenarts. 

Voor het borstelen 

  • Begin met borstelen van uw hond op jonge leeftijd, van pup af aan. 
  • Borstel uw hond niet vaker dan één keer per week goed door. 
  • Zorg dat u en uw hond plezier hebben tijdens het borstelen; borstelen moet geen straf zijn. 
  • Borstel niet alleen de rug, maar ook de poten, liezen, oksels en buik. De hond raakt er dan aan gewend dat hij ook op deze plekken verzorgd wordt. 
  • Zorg dat klitjes en vuil er zachtjes uitgeborsteld worden. 
  • Beloon de hond als hij braaf is tijdens het borstelen. 
  • De beste materialen om te borstelen zijn een ‘slicker brush’ en een grove kam. Er zijn tegenwoordig veel verschillende materialen op de markt en deze zijn niet zonder risico. Als u de vacht beschadigt of overmatig verkeerd behandelt, kunt u de rui verergeren en de vacht ontregelen. 

Voor het borstelen van een langere en vollere vacht 

  • Borstel langharige vachten altijd van beneden naar boven uit; u begint dus bij de poten en gaat steeds met kleine stukjes naar de rug toe. 
  • Zorg dat u na een borstelbeurt overal de huid kunt zien. Lukt dit op sommige plekken niet, dan heeft de hond vaak nog klitjes. Hier zit het risico in dat als u deze klitjes laat zitten de hond kan gaan ‘vervilten’. Vaak zit er dan bij de trimsalon niets anders op dan de hond kort te scheren. 
  • Het is belangrijk voor de huid van uw hond dat hij kan ‘ademen’. 
  • Huid waar veel klitten en dode haren op zitten kan gaan broeien, met huidproblemen als gevolg. 

Door te borstelen en goede vachtverzorging werkt u aan een goede band met uw hond. U heeft dan meer plezier van elkaar! 

  • 19.7

Teken en de Ziekte van Lyme

Het tekenseizoen loopt eigenlijk van maart tot en met november, maar tegenwoordig vinden we ook in de wintermaanden teken. Wees beducht voor de teek! De teek houdt zich op in lage begroeiing en dan het liefst in lage begroeiing die zich onder bomen bevindt. De teek heeft namelijk een hekel aan fel zonlicht. Op een open sportveld zit een teek niet. 

Vaststellen van de ziekte

Tekenbestrijding is van groot belang voor de gezondheid van uw hond maar ook van uzelf. De teek kan namelijk de Ziekte van Lyme overbrengen. In onze dierenkliniek stellen we jaarlijks enkele keren de Ziekte van Lyme bij de hond vast. De diagnose gaat middels bloedonderzoek. Ook bij de mens kan een tekenbeet de Ziekte van Lyme veroorzaken. Deze ziekte kan een chronisch, slepend verloop hebben. Wilt u meer weten over de Ziekte van Lyme bij de mens, kijk dan op www.lymevereniging.nl. 

Preventie voor mensen

Gaat u wandelen, joggen of fietsen in natuur- of recreatiegebieden, beschermt u zich dan met een lange broek en met bovenkleding met lange mouwen. Er is tegenwoordig kleding in de handel die geïmpregneerd is met een middel tegen teken. Deze kleding wordt gebruikt in tuincentra en in de bosbouw. Militairen behandelen hun kleding vaak met een bestrijdingsmiddel, werkzaam tegen teken. Maar ook als u na een wandeling lekker met uw hond op de bank zit, kan een teek, die in eerste instantie op uw hond zat, op uw lichaam terechtkomen. 

Preventie voor honden en katten

Voor de bescherming van uw hond hebben wij in onze kliniek diverse producten, zoals de Bravecto pil, de Scalibor-halsband, de Seresto-halsband, Advantix spot-on en Pulvex spot-on. 
Ook bij katten komen teken voor. Om uw kat tegen teken te beschermen zijn er ook meerdere producten beschikbaarzoals Bravecto plus spot-on en stronghold plus. 

 

  • 19.7

Neem geen risico bij chocolade vergiftiging

Als bron van dit stukje over chocoladevergiftiging bij de hond heb ik het artikel “Chocolade intoxicatie bij honden” in het Tijdschrift voor Diergeneeskunde van 1 december 2010 gebruikt van specialist interne geneeskunde J.T. Bosje et al.

Het beste advies

Rond de feestdagen, zoals Pasen en Kerstmis, wordt veel chocolade gegeten. Het gevaar van een chocoladevergiftiging bij uw hond ligt dan op de loer. Het beste advies wat ik u kan geven is: koop geen chocolade maar een schaal met heerlijke vishapjes bij uw visboer of maak een lekkere bowl van vers fruit. Dit is gezond voor u en uw hond en rustig voor uw dierenarts. Maar ja, dit zal toch wel niet gebeuren.

Chocoladevergiftiging bij de hond: er wordt veel over geschreven en veel hondeneigenaren zijn direct in paniek als hun hond chocolade heeft weten te bemachtigen. En niet geheel onterecht. Een klein beetje chocolade kan al dodelijk zijn. Toch valt het me op dat klanten me vaak vertellen dat hun hond regelmatig chocolade eet en dat er nog nooit iets is gebeurd. Hoe kan dit nu?

Theobromine

De giftige stof in chocolade is theobromine: dit is een alkaloïde die behoort tot de methylxanthinefamilie. Het is een gif dat door de lever wordt omgezet in een niet-giftige stof. Deze niet-giftige stof wordt weer door de nieren uitgescheiden. Bij de mens is theobromine niet gevaarlijk omdat onze lever deze stof gemakkelijk kan omzetten in de niet-giftige stof. De ontgiftingscapaciteit van onze lever voor theobromine is groot, bij de hond is dit anders.

De lever van de hond kan theobromine niet zo snel omzetten als de lever van de mens. Nu is er een flinke variatie tussen verschillende individuele honden als het over deze ontgiftingscapaciteit voor chocolade gaat. En hoe groot de ontgiftingscapaciteit van de lever van uw hond is, kunnen u en uw dierenarts niet van de buitenkant zien. En daar zit nu juist het gevaar: je weet nooit van tevoren of uw hond de opgegeten chocolade wel of niet afdoende onschadelijk kan maken.

Eerste verschijnselen

Vergiftigingsverschijnselen treden op tussen de 1 en 12 uur na opname en kunnen een aantal dagen blijven aanhouden. Theobromine doet de gladde spieren ontspannen (relaxeren). De eerste symptomen van chocolade vergiftiging zijn daarom ook braken en diarree.

Andere effecten

Andere effecten van theobromine zijn het stimuleren van het centraal zenuwstelsel (hersenen) en het ontregelen van de hartslag. Het eerste geeft verhoogde activiteit van uw hond: rusteloosheid, incoördinatie, trillingen en toevallen (epileptiforme aanvallen). Het tweede kan een snelle hartslag en hartritmestoornissen tot gevolg hebben, met soms de dood tot gevolg. Andere symptomen zijn alvleesklierontsteking (door het vele vet in chocolade), snel ademen en benauwd worden.

Hoeveel is te veel?

Is er een richtlijn te geven? Hoeveel chocolade is nu ongeveer te veel? Op internet kunt u vaak lezen dat een reep pure chocolade van 200 gram voldoende is om een hond van 30 kilogram te doden. Het kan dodelijk zijn, maar er zijn honden die het overleven en sommige zullen er niets van merken. De ernst van de symptomen is niet recht evenredig met de hoeveelheid opgenomen chocolade. Zoals ik hierboven al heb uitgelegd heeft dit te maken met de ontgiftingscapaciteit van de lever.

Er is wel een grove richtlijn te geven: 20 milligram theobromine per kilogram lichaamsgewicht kan leiden tot milde vergiftigingsverschijnselen en 40 milligram theobromine per kilogram lichaamsgewicht kan leiden tot ernstige vergiftigingsverschijnselen. Voor een hond van 5 kilogram kan 16 gram pure of 50 gram melkchocolade milde verschijnselen geven; 50 gram pure of 150 gram melkchocolade kunnen bij een hond van 5 kilogram ernstige verschijnselen geven. Hoe donkerder de chocolade, hoe meer theobromine er in zit.

Melk chocolade

Gewicht hond

Milde vergiftiging

Ernstige vergiftiging

30 kg

300 gram

900 gram

25 kg

250 gram

750 gram

20 kg

200 gram

600 gram

15 kg

150 gram

450 gram

10 kg

100 gram

300 gram

5 kg

50 gram

150 gram

Pure chocolade

Gewicht hond

Milde vergiftiging

Ernstige vergiftiging

30 kg

96 gram

300 gram

25 kg

80 gram

250 gram

20 kg

64 gram

200 gram

15 kg

48 gram

150 gram

10 kg

32 gram

100 gram

5 kg

16 gram

50 gram

Gevoeligheid

De ontgiftingscapaciteit van de lever is een niet in te schatten factor. De gevoeligheid voor theobromine kent een grote individuele variatie per hond. Het is heel belangrijk dat u zich goed realiseert dat als de theobromine door de darmen opgenomen is in het lichaam en de vergiftigingsverschijnselen beginnen er geen tegengif is.

Behandeling

Voorkom dat de chocolade vanuit de darmen in het lichaam opgenomen wordt. De behandeling van een hond die chocolade gegeten heeft, is dan ook zo snel mogelijk laten braken. Wij laten de hond altijd naar de praktijk komen en geven een injectie in het bloed waardoor uw hond snel de chocolade uitbraakt. Een hond laten braken door zout achter op de tong te leggen wordt soms nog wel
eens gedaan, maar de kans bestaat dat deze honden sterven aan een zoutvergiftiging; hiervan zijn diverse gevallen bekend. Als uw hond dan gebraakt heeft, kunt u Norit geven gedurende een dag, om de
6 à 8 uur. Dit bindt het gif dat nog in de darmen aanwezig is.

Conclusie

Het beste is: voorkom dat uw hond chocolade te pakken krijgt. Als het toch gebeurt, bel dan zo snel mogelijk een dierenarts om met een injectie de opgenomen chocolade uit te laten braken.

  • 19.7

Problemen met de anaalklieren

Weghalen anaalzakjes bij honden

Anaalzakken zijn twee zakjes net onder de huid links en rechts onder van de anus. U kunt het vergelijken met grote talgklieren. Het product is echter geen talg maar anaalzakvloeistof: een vloeistof die de hond gebruikt om het territorium af te bakenen.

Verstopping

Net na het produceren van ontlasting drukt uw hond de anaalzak leeg en de stinkende inhoud markeert zijn territorium. Een veel voorkomende aandoening bij honden, soms bij katten, is dat de uitgang van de anaalzakken steeds verstopt raakt zodat de anaalzak zelf overvuld raakt. De anaalzak komt zo onder druk te staan, wat pijn veroorzaakt rond de anaalstreek. Als een verstopping geïnfecteerd raakt kan dit resulteren in anaalzakontsteking (abcess).

Andere oorzaak

Soms vinden we in de aanzakken haren die via de uitgang naar binnen zijn gekropen. Ook dan heeft een hond veel last van de anaalzakken, zonder dat ze overvuld zijn.

Symptomen

Bijten in de flanken of aan de billen en met de anus over de grond schuren zijn de meest voorkomende symptomen. Wij kunnen de anaalzakken operatief verwijderen waarna het probleem over is.

Complicaties?

Veel eigenaren zijn bang voor complicaties na het weghalen van de anaalzakken. Wij kunnen u geruststellen: wij doen deze operatie regelmatig en tot nu toe altijd zonder complicaties!

  • 19.7

Mijn hond eet vreemde dingen

Honden, vooral jonge honden, hebben vaak de neiging om vreemde dingen te eten. Onze ervaring is dat dit vaak ontlasting is van de hond zelf of van paarden. Maar soms eten ze ook andere voorwerpen, zoals keien, ijzeren voorwerpen, sokken, handschoenen en poetsdoeken.

Pica

Het verschijnsel van het eten van vreemde voorwerpen wordt ook wel pica genoemd. Naar gelang de leeftijd vordert, zien we dat het verschijnsel meestal minder wordt.

Waarom?

Heel vaak vragen eigenaren: “Waarom doet mijn hond dit en wat kan ik er tegen doen?”. Onze theorie achter dit verschijnsel is dat de darmfunctie van de jonge hond nog niet voldoende is. Het is een theorie en moeilijk te bewijzen.

Een goede darmfunctie bestaat uit:

  • Een goed afgestemde darmbeweging (darmmotiliteit). In de darmwand bevinden zich gladde spieren die zorgen voor darmbewegingen die de darminhoud (voedsel dat aan het verteren is) naar achteren ‘masseert’. Een deel van deze gladde spieren loopt in de lengte richting van de darmen en een deel loopt circulair in de darmwand. Door goed afgestemde samenwerking van deze twee groepen spieren ontstaat een goede darmbeweging.
  • Een evenwichtig en goed ontwikkeld darmleven (darmflora). In de darmen van een gezonde hond (zowel dunne als dikke darmen) leven immers miljoenen micro-organismen, vooral ‘goede’ bacteriën (de darmflora genoemd), die een heel belangrijke rol spelen in het verteringsproces. Deze darmflora is bij een jonge hond nog niet goed ontwikkeld. Een jonge hond met ‘pica’ is dus op zoek naar goede bacteriën, maar ook naar vezels waar de goede bacteriën zich aan hechten.

Redenen om ontlasting en/of andere vreemde voorwerpen te eten:

  • De hierboven genoemde goede bacteriën zitten volop in ontlasting: ontlasting is eigenlijk bijna niets anders dan onverteerde vezels met veel bacteriën. Dit is dus de eerste reden voor het eten van poep; vooral paardenpoep is hier rijk aan. Eigenlijk is dit ook een van de redenen waarom groente en fruit zo gezond zijn voor de mens: het is een bron van goede vezels waar darmbacteriën (de darmflora) zich aan kunnen hechten.
  • De tweede reden voor het eten van ontlasting is de volgende: een jonge hond is in de groei en heeft veel bouwstoffen nodig. Als het verteringsapparaat, de darm, nog gebrekkig werkt, kan er een tekort aan voedingsstoffen (nutriënten) optreden; bijvoorbeeld eiwitten en vitamines. Ook hier zit bijvoorbeeld paardenpoep vol mee, want in de dikke darmen van een paard groeien vele bacteriën die bestaan uit o.a. eiwitten en waarbij vitamines gemaakt worden. Een konijn eet om de zelfde reden zijn eigen zachte poep op (coprofagie).
  • Een derde reden zijn de darmkrampen die bij de hond kunnen optreden als gevolg van het niet goed samenwerken van de in de lengterichting lopende en de circulair lopende gladde spieren in de darmen. En een hond met buikpijn eet gekke dingen. Iedereen kent het verschijnsel van de hond met buikpijn die gras gaat eten met de bedoeling te gaan braken.

Wat kunt u doen tegen het eten van ontlasting??

Bij het eten van ontlasting kunt u trachten stoffen aan uw hond te verstrekken waardoor óf de gezonde darmflora zich sneller ontwikkelt óf die direct het tekort aan de stoffen, waar uw hond naar op zoek is, opheffen.

Voor het sneller laten ontwikkelen van de gezonde darmflora kunt u denken aan dagelijks een klein stukje rauwe pens te voeren. In de pens van een koe (of van een andere herkauwer) bevindt zich immers ook een gigantische microflora. Hierdoor zou je een flora in de jonge hondendarm kunnen aanbrengen. Het geven van elke dag een klein stukje eierkoek of ananas, wat wel eens gezegd wordt, kan misschien voorzien in de behoefte aan stoffen die de jonge hond tekort komt. Dit zijn maar enkele voorbeelden van de vele dingen waar een jonge hond naar op zoek kan zijn. Vezels in groenten of fruit (banaan, sinaasappel, appel) en goede bacteriën in een goed pro- en/of pre-bioticum. Onze kliniek kan u aan een goed pro-bioticum helpen.

Sinds kort geeft de behandeling met Fagostop-C capsules een heel goede kans op succes.

Fagostop-C voegt bepaalde (plantaardige) stoffen toe, maar maakt ook de ontlasting voor het dier zelf zeer onaantrekkelijk.

De hond krijgt een kuur van 28 dagen als volgt: gedurende 5 dagen 2x daags 1 capsule, dan 2 dagen niet en zo door tot de capsules op zijn. Daarbij is het heel belangrijk dat de hond al die tijd aan de riem wordt uitgelaten, zodat hij ook geen kans krijgt om in de fout te gaan.

Fagostop-C is zonder recept verkrijgbaar. Vraag er gerust naar.

Medicijnen te gebruiken bij het eten van vreemde voorwerpen

Bij het eten van andere voorwerpen (ijzer, stenen, poetsdoeken enz.) kun je medicijnen geven die de darmbeweging reguleren. Buscopan is een medicijn dat de darmkrampen opheft. Emeprid reguleert de samenwerking tussen de in de lengterichting lopende en de circulair lopende gladde darmspieren. Verder zijn er in de homeopathie ook middeltjes bekend die het eten van bijvoorbeeld stenen kunnen helpen verminderen.

  • 19.7